طراحی شهری شهروندگرا

پارک آب و آتش به عنوان یک فضای شهری

مسیرهای پیاده شهری یا پیاده راهها انوع مختلفی دارند. به عنوان مثال مسیرهایی که به معرفی تاریخ معماری یک شهر می پردازند، یا مسیرهایی که وقایع گوناگون رخ داده در طول زمان در یک شهر را به هم پیوند می دهند مانند مسیر آزادی در بوستون امریکا، مسیرهایی که حواس شهروندان را هدف قرار می دهند مثل بو، صدا و ... ولی رویکرد، هر کدام که باشد به نظر می رسد این نوع آفرینش فضای عمومی روش مناسبی باشد به ویژه برای شهرهای بزرگ جهان که امروزه از فقدان فضا برای عابران پیاده و سرزندگی شهری و انفصال فضاهای موجود رنج می برند.

این مسیرها می توانند جزیره های تشکیل شده در میان بزرگراه های پرسروصدا که به شخصه آنها را مهمترین فضاهای به دور از مقیاس انسانی می دانم، را به یکدیگر اتصال داده و آن احساس گمشده امنیت و ایمنی و صمیمیت انسان امروز را به او بازگردانند.

پارک آب و آتش تهران (که البته به اعتقاد بنده واژه پارک مناسب آن نبوده و بیشتر یک مسیر شهری است و بهتر بود در نامگذاری آن به مسیر بودن آن توجه می شد. با ذکر این نکته که من خود معتقد هستم که بیشتر باید به مفهوم توجه شود تا به واژه ها ولی در این مورد خاص با توجه به اینکه نامگذاری آن هم می توانست در ارتقاء حس فضای شهری بودن آن برای شهروندان و هویت بخشی به آن نقش داشته باشد به این نکته پافشاری می کنم.) امروز از بهترین فضاهای شهری تهران به حساب می آید. چند نکته راجع به آن قابل ذکر است:

  • فراهم آوردن فضاهایی تا حدی انعطاف پذیر متناسب با انجام فعالیتهای گوناگون، به ویژه رقص در فضای شهری که کم نظیرترین واقعه در فضاهای ما است.
  • تنوع فضایی از جمله فضای پیاده روی، چند نوع فضای نشستن، فضای بازی (فضایی منعطف برای انواع فعالیتها مثل بازی)، آلاچیق، فضایی برای چند نوع سرگرمی چون راپل و ...
  • تنوع در استفاده از انواع مبلمان شهری 
  • دید بسیار عالی به درختان پارک طالقانی و بزرگراه مدرس
  • نورپردازی نسبتا مناسب 
  • اما در مصالح به کار رفته باید دقت بیشتری مبذول داشته می شد، مصالح به رفته اغلب کم دوام بوده و هنوز زمان زیادی از عمر پارک نگذشته که آثاری از خرابی به ویژه در کفسازی آن مشاهده می شود.
  • از طرف دیگر با توجه به عدم در نظر گرفتن پارکینگ ساکنان کوچه های اطراف به شدت با مشکل ترافیک زیاد ماشینها و توقف جلوی درب منازل شان مواجه شده اند.

به نظر می رسد با ادامه یافتن این مسیر فضای شهری کم نظیری در ایران داشته باشیم. البته همیشه با مقایسه با نمونه های جهانی کمبودهای زیادی آشکار می شود اما اینجا بحث از فقدان هر گونه فضای شهری است و این فضا به عنوان یکی از جدیدترین فضاهای شهری به نظر قدم مثبتی در این راه بوده است.

+   مریم خبازی ; ۸:٥٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۳/٢۱

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir